Her skal eg skrive ein liten tekst om førestillinga til Are Kalvø. Han var på skulen vår for nokre dager siden, og held eit føredrag om det å skrive bøker. I denne teksten skal eg skrive kva eg meinte og tenkja om det. Fyrst og fremst synes eg at han snakka alt for fort. Det vart nesten heilt umulig å høyre kva han sa. Men når en fyrst fikk tak i kva han sa, så var det ofte svært morosamt. Men eg trur at det at han snakka så fort gjorde at mykkje av poenget bak førestillinga vart ødelagt, og at folk ikke riktig husker kva førestillinga handla om. Eg husker at han leiste fra nokon bøker, og at han var ganske morosam, men ikkje kva han ville fram til. For å finne ut dette spurte eg litt rundt hos medelever men ingen av dei husket det heller. Derfor trur eg at han snakka såpass fort at poenget med heile førestillinga forsvann litt. Samtidig så var han morosam, og det var ein riktig så god stemning i salen, noko vi kan sjå på bilete under:
Det er mange som ler og klapper! Men eg trur likevel at Are Kalvø ikkje var ein innmari god føredragsholder, i og med at det så mange som ikkje fikk med seg sjølve poenget. Men når det er sagt tenkjer eg at det er bra med slike førestillingar, det gjer ein liten forandring i hverdagen, og det er alltid noko eg synes er bra!
